Danıştay 4. Daire E.2020/6475 K.2021/6094

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, tefecilik faaliyeti ile uğraştığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 3 kat vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2008 dönemi kurumlar vergisi, 2008/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemi ve geçici vergi ile 2009/4 dönemi gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu vergi asılları ile vergi ziyaı cezalarının bir kata ilişkin kısımları kesinleşmiş olduğundan uyuşmazlığın gelir (stopaj) vergisi, geçici vergi ve kurumlar vergisi için kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarına münhasır kaldığı belirtilerek dava konusu tarhiyat işlemi davacının ikrazatçılık faaliyetine dayanmakla birlikte,

ortada Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde öngörülen şekilde sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlendiği ve kullanıldığına ilişkin hukuken yeterli delil ve tespit bulunmadığından kesilen vergi ziyaı cezasının gelir (stopaj) vergisi, kurumlar vergisi ve geçici vergi asıllarının bir katın üstüne ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından kararın kabule ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ

...DÜŞÜNCESİ : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 03/04/2019 tarih ve E:2015/5678, K:2019/2570 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.