Danıştay 4. Daire E.2020/782 K.2021/4080

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonu kararına istinaden re’sen tarh edilen 2018/12 dönemi vergi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ilgili dönemde fatura aldığı Avcılar Vergi Dairesi mükellefi … Metal İnşaat Nakliyat Tic. Paz. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden düzenlenen faturaların sahte olduğu ortaya konulamadığından söz konusu faturalar nedeniyle yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, mükellef hakkında yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmaların düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellefler hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının fatura aldığı Avcılar Vergi Dairesi mükellefi. Metal İnşaat Nakliyat Tic. Paz. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda.

01/08/2008 tarihinden itibaren krom, manganez, tungsten v.b. demir dışı metallerden yapılan ürünlerin imalatı işi ile iştigal etmek üzere faaliyete başladığı, 31/12/2012 tarihi itibari ile mükellefiyetinin re'sen terkin ettirildiği, 08/08/2008 tarihinde işe başlama beyanı üzerine yapılan yoklamada, iş yeri büyüklüğünün 20 m² olduğu, çalışan işçisinin olmadığı, işyerinin büro olarak kullanıldığı, faaliyet konusunun hurda metal toptan alım satımı olduğunun beyan edildiği, tespit tarihinde fiilen faaliyetinin olmadığı, demirbaş olarak muhtelif büro mobilyalarının olduğu,

22/08/2008 tarihinde depo açılışına ilişkin olarak yapılan yoklamada, depo açılış tarihinin 11/08/2008 olduğu, işyerinin etrafı saçla çevirili arsa üzerinde bürolu dükkan olduğu, aylık 250,00 TL kira ödemesi olduğu, tespit tarihinde ücretli çalışanı bulunmadığı, hurda metallerin toplanması amacı ile depo açılışı yapıldığının beyan edildiği, demirbaş olarak muhtelif büro mobilyaları, 1 bilgisayar ve 1 adet telefon bulunduğu, 26/03/2009 tarihinde yapılan yoklamada, adresten ayrıldığı, adreste mükellef adına herhangi bir faaliyetin olmadığı, işyerinin kapalı olduğu,

05/05/2009 tarihinde yapılan yoklamada, mükellef kurumun ortaklarının adreslerinde bulunamadığı, mahalle muhtarlığı kayıtlarının tetkikinde ikamet adreslerini naklettiklerinin tespit edildiği, 14/05/2009 tarihinde adres nakline ilişkin yapılan tespitte, işe başlama tarihinin 01/01/2009 olduğu, şubesinin bulunduğu, depo açılış tarihinin 11/08/2008 olduğu, işyerinin etrafı saçla çevirili arsa üzerinde bürolu dükkan olduğu, işyerinde 3 kişinin çalıştığı, demirbaş olarak muhtelif büro mobilyaları bulunduğu, satmaya hazır emtia tutarının 7.000,00 TL civarında olduğu,

17/06/2009 tarihinde yapılan yoklamada, mükellef şirketin ortağının adresi ikametgah olarak kullandığı, mükellef şirketin dairenin bir odasını büro olarak kullandığı, 01/01/2009 tarihinden itibaren şirket merkezi olarak kullanıldığı, şubesinin bulunduğu, iki işçi çalıştırıldığının beyan edildiği, 06/10/2010 tarihinde nakil-işe başlama tespitine yönelik olarak yapılan yoklamada, işe başlama tarihinin 30/09/2010 olduğu, işyeri büyüklüğünün 150 m2 olduğu ve ambar depo v.s. nin bulunmadığı, mükellefin işe başlamadan evvel tekstil ve hurda alım satımı işi ile iştigal ettiği, işyerinde işçinin olmadığı, mükellefin bu adrese nakil olarak taşındığı,

pamuk, örme kumaş ve iplik toptan alım satımı, pazarlanması faaliyetinde bulundukları, üretici firma olmadıkları, işyerinde 3 masa, koltuklar ve rafların bulunduğu, işyerinde emtianın bulunmadığı, aktifte kayıtlı araçlarının bulunmadığı, çalıştıkları banka şubesi olmadığı beyanında bulunulduğu, 03/06/2011 tarihinde yapılan tespitte, işyerinin 150 m² olduğu, bunun haricinde depo, ardiye ve şubesinin olmadığı, çalışan sayısının 4 olduğu, fason kumaş imalatı yaptırılarak satışının yapıldığı,

demirbaş olarak 1 koltuk takımı ve ofis takımı, 1 toplantı masası, 13 sandalye, 2 masa, 1 yazıcı, 1 faks ve muhtelif ofis malzemeleri ile teşhir edilen kumaş parçalarının bulunduğu, 11/11/2011 tarihinde yapılan yoklamada, mükellefin bu adreste toptan kumaş ticareti faaliyetine devam ettiği, işyerinde 6 işçinin çalıştığı, işyerinin 100 m², kirasının 1.500,00 TL olduğu, başka adreste şu be ya da deposunun bulunmadığı, demirbaş olarak 1 oturma grubu, 1 ofis takımı, 1 bilgisayar, 10 sandalye, 3 masa, 1 yazıcı, ve numune olarak birkaç kumaş parçası bulunduğu,

23/02/2012 tarihinde yapılan yoklamada, mükellefin ilgili adreste faaliyet göstermediği ve yaklaşık 1 sene önce işyerini kapattığının çevre esnafça beyan edildiği, işyerinin kapalı olduğu, 23/03/2012 tarihinde yapılan tespite göre, ilgili sokakta numara 18'in bulunmadığı, 16 ve 20 numaralarının olduğu, ilgili adreste mükellef kurum ortağının tanınmadığı, 28/03/2012 tarihinde yapılan yoklamada, ilgili adrese müteakip tarihlerde gidilmesine rağmen kapısının kapalı olduğu, mükellefin yaklaşık bir sene önce işyerini kapattığının çevrede yapılan soruşturma neticesinde öğrenildiği, işyerinin tabela unvanının.

Tekstil olduğu, 29/03/2012 tarihinde mükellef şirketin ortağı nezdinde yapılan yoklamada, bu adresinde adı geçen kişinin ikamet adresi olduğu, 21/10/2009 tarihi itibari ile mükellef şirketteki faaliyetlerini sonlandırdığı, hisselerini abisine devrettiği, abisinin de daha sonra hisselerini devrettiği, mükellef şirketin faaliyeti bakımından herhangi bir bilgisi olmadığını beyan ettiği, 02/04/2012 tarihinde yapılan yoklamada, mükellef şirketin ortağının bu adreste ikamet ettiği, ancak aylardır eve gelmediği, kendisinde bilgi alınamadığı, şirketle alakalı bilgilerinin olmadığının yengesi tarafından beyan edildiği,

mükellef şirketin ortaklarından …’un kendisi ve ortağı olduğu 4 şirket hakkında sahte belge düzenleme tespiti ile vergi tekniği raporu düzenlendiği, şirket defter ve belgelerin ibrazı için şirket müdürünün tespit edilen adreslerine çıkarılan yazıların şahsın ilgili adreslerde tanınmadığından kendisine tebliğ edilemediği, 23/02/2012 tarihinden itibaren mükellef kurum ile şirketin müdür ve ortaklarına ulaşılamadığı, yüksek matrahlı beyannameler verilmesine rağmen cüz’i miktarlarda ödenecek vergi çıktığı, raporun tanzim tarihi itibariyle toplam 108.676,18 TL ödenmesi gereken vergi aslı borcu bulunduğu,

mükellef şirketin beyan ettiği katma değer vergisi matrahlarının, 2008 yılında 5.556.861,57 TL, 2009 yılında 9.765.791,88 TL, 2010 yılında 388.997,50 TL olduğu, aynı dönemlerde karşı firmaların vermiş olduğu BA formları ile mükelleften, 2008 yılında 6.050.474,00 TL, 2009 yılında 9.962.035,00 TL, 2010 yılında ise 442.021,00 TL bedelli mal alımı beyan ettikleri, bu karşılaştırmadan anlaşılacağı üzere mükellef şirketin 2008 yılında 493.612,43 TL, 2009 yılında 186.243,12 TL, 2010 yılında 53.023,50 TL’lik satışını beyan dışı bıraktığı, mükellefin 2008 yılında mal alımında bulunduğu 7 mükelleften 5’i,

2009 yılında mal aldığı 10 mükelleften 8’i ve 2010 yılında ise 5 mükelleften 2’si hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu tanzim edildiği, yoklama tutanaklarında en fazla 6 kişinin çalıştığı tespit edildiği halde mükellef şirket adına verilen muhtasar beyannamelerinde en fazla 12 kişinin çalıştığının beyan edildiği, bu kadar yüksek tutarlı beyanlara rağmen 2009 yılı bilançosunda “Bankalar” hesabının hiç kullanılmadığı, yine 2009 yılı bilançosunda “Tesis Makine ve Cihazlar” hesabının “Demirbaşlar” hesabının ve “Taşıtlar” hesabının hiç kullanılmadığı tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, söz konusu mükellefin yüksek matrahlı beyannameler vermesine rağmen cüz’i miktarlarda ödenecek vergiler çıktığı, mal alımı yapılan firmalar hakkında olumsuz tespitlere yer verildiği, belirtilen ciroları yapacak ticari kapasite ve organizasyonunun (şube, işçi, mal ve hizmet alımı vb.) bulunmadığı dikkate alındığında anılan mükellef tarafından ilgili dönemlerde düzenlenen söz konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından, Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamıştır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.