Danıştay 4. Daire E.2020/962 K.2023/1943

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul ticareti yaptığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2012 yılı gelir vergisi ile 2012/1-3, 4-6, 7-9 ve 10-12 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı taşınmaz satışlarının devamlılık arz eden ticari bir faaliyet olmadığı anlaşıldığından, davacı adına resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2012 yılı gelir vergisi ile 2012/1-3, 4-6, 7-9 ve 10-12 dönemleri geçici vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacının 2012 yılında sattığı gayrimenkuller nedeniyle elde ettiği gelirini beyan etmediğinden bahisle 24/12/2018 tarihinde takdir komisyonuna sevk edildiği, 25/12/2018 tarihli takdir komisyonu kararıyla dava konusu ihbarnamelerin tarh zaman aşımı süresi geçtikten sonra 27/12/2018 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatlarda zamanaşımı nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle yukarıda belirtilen gerekçe ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı vekili tarafından, davacının 01/10/2016 ila 07/05/2018 tarihleri arasında tutuklu olması nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un mücbir sebep hallerini düzenleyen 13. maddesi hükmü uyarınca, bu tarihler arasında zaman aşımı süresinin işlemeyeceği, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.