KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/1218 E., 2022/1601 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 16 Mart 2022
- Esas No
- 2021/1218
- Karar No
- 2022/1601
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ....
- Karşı taraf (davalı)
- .... Başkanlığı
- Vekili
- Av. ....
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına asıl borçlu ... İşletmecilik ve Ticaret Limited Şirketi'nin borçları nedeniyle kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı adına ödeme emri düzenlenmeden önce, şirket adına kayıtlı ... plaka sayılı motosiklet, ... plaka sayılı yarı römork, ... plaka sayılı motosiklet üzerine haciz uygulandığı, davacıdan aranan borç miktarı ile haczedilen mal varlığı birlikte değerlendirildiğinde söz konusu borcun asıl amme borçlusu şirketten tahsil edilemeyeceğinin anlaşıldığı, dolayısıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2021/1218, K. 2022/1601, 16 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama