Danıştay 4. Daire E.2021/1351 K.2021/4726

Dava konusu istem: İdarece davacıya gönderilen yazı üzerine, davacı tarafından, 2010/ 7 ila 12. dönemlerine ilişkin olarak ihtirazı kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamelerine istinaden 06/05/2015 tarihinde 2010/ 7, 8, 11. dönemleri için tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezaları ve 2010/ 9, 10, 12. dönemleri için bir kısım katma değer vergisi indirimlerinin reddine ilişkin işlemin ve tahakkuk eden damga vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; ihtilaflı dönemde davacıya fatura düzenleyen Küçükyalı Vergi Dairesi mükellefi …Ofis Bilgisayar Kırtasiye San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler; anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların sahte belge niteliğinde olduğunu ortaya koyacak nitelikte ve yeterlilikte olduğundan, dava konusu katma değer vergisi, damga vergisi ve gecikme faizi ve ziyaa uğratılan vergi için kesilen vergi ziyaı cezalarında ve bir kısım katma değer vergisi indirimlerinin reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davalı idarenin baskısı üzerine verilen ikinci beyannamelerin özgür irade ile verilmediği, firmaları hakkında usulüne uygun olarak vergi incelemesi yapılmadığı, uyuşmazlık konusu dönemler için tahakkuk ettirilen tahakkuk fişleri ve ceza ihbarnamelerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğu, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.