Danıştay 4. Daire E.2021/1454 K.2021/4982

Dava konusu istem: Davalı idarece düzenlenen 04/03/2015 tarihli tutanak uyarınca davacı tarafından, 2010/4 ila 12 dönemlerine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacıya fatura düzenleyen Büyükçekmece Vergi Dairesi mükellefi. İthalat İhracat Gıda ve Dış Ticaret Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlere göre, şirketin ortaklık yapısının 16/09/2010 tarihinde değiştiği ve bu tarihten itibaren düzenlenen faturaların sahte olduğu sonucuna ulaşıldığından 2010/10,11,12 dönemlerine ilişkin katma değer vergisi, damga vergisi, gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, 2010/4 ila 9 dönemlerine ilişkin katma değer vergisi, damga vergisi, gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.