Danıştay 4. Daire E.2021/1716 K.2021/8390

Dava konusu istem: Davacı adına, Tasfiye Halinde … Gıda Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 2010 ila 2012 takvim yıllarına ilişkin hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenleme yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği raporunu dayanak alan takdir komisyonu kararlarına istinaden kanuni temsilci sıfatıyla re'sen tarh edilen 2010/1 ila 12 dönemlerine ilişkin katma değer vergileri ve üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının kanuni temsilcisi olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı anlaşıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle Mahkeme kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Cezalı tarhiyatın varsayıma dayalı olduğu, 2013 yılında tüzel kişiliği sona eren şirket hakkında 2016 yılında yapılmaya çalışılan defter ve belge isteme işleminin hüküm ve sonuç doğurmayacağı, defter ve belgelerin sulh hukuk mahkemesinden istenmesi gerektiği, sahte fatura düzenleme iddiasının gerçeği yansıtmadığı, şirketin faaliyetinin gerçek olduğu ve faaliyette olunan döneme ilişkin diğer mükellefler nezdinde inceleme yapılmadığı, bu hususa ilişkin belgelerin araştırılmadığı, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.