Danıştay 4. Daire E.2021/192 K.2021/4021

Dava konusu istem: Davacının banka hesaplarına ve bir kısım gayrimenkullerine 21/08/2013 tarihinde uygulanan ihtiyati haciz kararının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporlarının 02/08/2013 tarihinde tamamlandıktan sonra, 21/08/2013 tarihinde dava konusu ihtiyati haciz kararının uygulandığı, ilgililer hakkında ihtiyati haciz kararı alınabilmesi için incelemenin henüz tamamlanmamış olması gerektiği, ihtiyati hacizlerin tatbikinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, amme alacağının çok yüksek tutarlı olması nedeniyle mükellefin kaçması, mallarını kaçırması ve hileli yollara sapması ihtimali göz önünde bulundurularak dava konusu işlemin tesis edildiği, davaya dayanak teşkil eden vergi inceleme raporlarının vergi dairesine 29/08/2013 tarihinde gönderildiği, vergi ceza ihbarnamelerinin ise 03/09/2013 tarihinde düzenlendiği, yani inceleme tam anlamıyla bitirilmeden ihtiyati haciz yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 09/10/2018 tarih ve E:2016/5401, K:2018/6084 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.