Danıştay 4. Daire E.2021/1972 K.2021/2162

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2010/9 dönemine ilişkin ihracat istisnasından kaynaklanan 2.521.000,00 TL tutarındaki katma değer vergisinin iadesine yönelik yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve 2.521.000,00 TL tutarındaki katma değer vergisi iade alacağının 01/09/2010 tarihinden itibaren hesaplanacak mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

Uyuşmazlıkta verilen kararların özeti:

... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararla davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu söz konusu kararına karşı yapılan temyiz başvurusu hakkında ise; Dairelerinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının, 15/11/2020 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, bu tarihten itibaren otuz (30) gün içerisinde ve en geç 15/12/2020 tarihine kadar temyiz yoluna başvurulması gerekirken bu süre geçirilerek 26/01/2021 tarihinde Mahkeme kayıtlarına giren dilekçe ile temyiz başvurusunun yapıldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, temyiz başvuru süresi içerisinde Covid-19 test sonucunun pozitif çıkması ve ağır hastalık halinde olması nedeniyle dilekçe ekinde sunduğu sağlık raporları da dikkate alınarak temyiz talebinin süresinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği, ayrıca davanın reddi yönündeki kararın hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.