KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/3041 E., 2021/5096 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2021
- Esas No
- 2021/3041
- Karar No
- 2021/5096
- Temyiz eden (davacı)
- … Turistik Tesis İşletmeleri ve Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi (Adına Şirket Birleşmesi Nedeniyle) … Petrol ve Tesisleri Sanayi Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Malmüdürlüğü/…
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
665 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, takdir komisyonu kararına dayanılarak tarh edilen 2008/10,11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; olayda, davacının imzaladığı kira sözleşmesinin 12. maddesinde gayrimenkullerin bünyesinde işbu gayrimenkullerin kullanılmasını engelleyecek derecede esaslı bir tamirat ya da yenileme zarureti meydana geldiğinde kiracının bu tamirat bakım ya da yenilemeyi, masrafı kendisine ait olmak üzere yapmak zorunda olduğunun açıkça belirtildiği,
213 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca iktisadi ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia edilmesi halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu, davacı tarafından ise söz konusu harcamalara ilişkin aksi yöndeki iddialarını ispatlayıcı nitelikte hiçbir belgenin sunulamadığı anlaşıldığından, yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, adına yapılan cezalı tarhiyatların hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
(X) KARŞI OY
Davacı şirket adına, takdir komisyonu kararına dayanılarak tarh edilen 2008/10,11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemiyle açılan davanın reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararı davalı idarece temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacının kiraya verdiği tesis ile ilgili olarak yapılan ve genel yönetim gideleri hesabına kaydedilen bir kısım harcamanın, davacı ile kiralayan arasında imzalanan 01/11/2007 tarihli Dinlenme Tesisleri ve Akaryakıt İstasyonu Kira ve İşletme Sözleşmesi uyarınca davacıya ait olmadığından ve dolayısıyla ilgili dönem vergi matrahlarının gerçeği yansıtmadığından bahisle davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporundaki rakamlar dikkate alınmak suretiyle takdir komisyonunca belirlenen matrahlar üzerinden tarh edilen 2008/10,11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.
Olayda, davacı şirket hakkında yapılan tespitler değerlendirildiğinde, davacı şirketin kiraya verdiği tesis ile ilgili olarak kendisine ait olmayan birtakım harcamaları yasal defterlerinde giderleştirdiği tespitine, sadece davacı ile kiracı arasında düzenlenmiş kira sözleşmesinde yer alan bakım, onarım masraflarının kiracıya ait olduğuna dair ibareye dayanılarak ulaşıldığı,
davacı şirketin gider kaydına aldığı ve uyuşmazlığa konu olan "tadilat, bakım, onarım" içerikli faturaları düzenleyen şirket ya da kiracı şirket nezdinde karşıt inceleme yapılarak ilgili faturalar içeriği masrafların davacı şirket tarafından yapılıp yapılmadığının ortaya konulmadığı görülmüş olup, bu haliyle davacı şirket hakkında eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık, aksi yönde verilen Vergi Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay 4. Daire, E. 2021/3041, K. 2021/5096, 12 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama