KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/3154 E., 2021/3082 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2021
- Esas No
- 2021/3154
- Karar No
- 2021/3082
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…, T:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine verilen Vergi Mahkemesi kararının davacı vekiline 14/12/2020 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarihi izleyen günden itibaren yedi (7) gün içerisinde temyiz yoluna başvurulması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 19/01/2021 tarihinde kayda giren dilekçe ile yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle süre aşımı nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Mahkeme kararının tebliğinin usulsüz olduğu; vekaletnamesinin geçerlilik süresi biten vekile tebligatın yapıldığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2021/3154, K. 2021/3082, 10 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama