Danıştay 4. Daire E.2021/3278 K.2021/4951

Dava konusu istem: Gümrüksüz satış mağazası işletmeciliği faaliyetiyle iştigal eden davacı şirket adına, ortağı olduğu şirkete düzenlediği ciro primine ilişkin faturalarda katma değer vergisi hesaplamadığından bahisle 2010/2 ila 12 dönemleri için ikmalen tarh edilen katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Vergi Mahkemesince verilen kararda; ilgili dönemde davacı tarafından gerçekleştirilen mal veya hizmet satışı için düzenlenen faturalardaki katma değer vergisi oranlarının ne kadar olduğu ve katma değer vergisi istisnası kapsamında değerlendirilmek suretiyle beyanda bulunulup bulunulmadığının ara kararıyla taraflardan sorulduğu,

cevaben dosyasına ibraz edilen belgeler, davacı yanca ibraz edilen YMMM raporunda ciro primlerinin hesaplanmasına esas alınan ürünlere ait alış listesi içeriği, Maliye Bakanlığının davacı yanın 28/07/2004 tarihli dilekçesine cevaben tanzim ettiği 284 sayılı müktezasının birlikte değerlendirilmesinden. 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "İthalat istisnası" başlıklı16. maddesinin 1. fıkrasının c bendi uyarınca.

Gümrük Kanunu'ndaki transit ve gümrük antreposu rejimleri ile geçici depolama ve serbest bölge hükümlerinin uygulandığı malların katma değer vergisinden istisna edildiği görüldüğünden, davacı tarafından gümrük hattı dışı eşya satış mağazalarının da (duty free vb) Gümrük Kanunu uygulamasında özel antrepo olarak nitelendirilmesi ve bu mağazalarda yapılan mal ve hizmet teslimi ile yurt dışından ithalinin vergiden müstesna tutulması gerektiği göz önünde bulundurulduğunda uyuşmazlık konusu ciro primine ilişkin faturaların da katma değer vergisiz olarak tanzim edilmesinin hukuka uygun olduğu anlaşılmakla davacı adına 2010/2 ila 12 dönemlere

ilişkin olarak ikmalen tarh edilen katma değer vergilerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yasal mevzuatlara istinaden yapılan işlemlerin yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı şirket adına, 2010 yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, davacı adına 2010/2 ilâ 12 dönemlerine ilişkin olarak ikmalen tarh edilen katma değer vergilerinin iptali istemiyle açılan davada Vergi Mahkemesince verilen kabul kararı temyiz edilmiştir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetler ile her türlü mal ve hizmet ithalatı ve diğer faaliyetlerden doğan teslim ve hizmetlerin katma değer vergisine tabi olduğu, 4. maddesinde; hizmetin, teslim ve teslim sayılan haller ile mal ithalatı dışında kalan işlemler olduğu; bu işlemlerin, bir şeyi yapmak ve işlemek, meydana getirmek, imal etmek, onarmak, temizlemek, muhafaza etmek, hazırlamak, değerlendirmek, kiralamak, bir şeyi yapmamayı taahhüt etmek gibi şekillerde gerçekleşebileceği;

bir hizmetin karşılığının bir mal teslimi veya diğer bir hizmet olması halinde bunların her biri ayrı işlem olup, hizmet veya teslim hükümlerine göre ayrı ayrı vergilendirileceği, 24. maddesinin (c) bendinde; vade farkı, fiyat farkı, faiz, prim gibi çeşitli gelirler ile servis ve benzer adlar altında sağlanan her türlü menfaat, hizmet ve değerlerin matraha dahil unsurlar olduğu belirtilmiştir.

Ciro primlerinin Katma Değer Vergisi Kanunu karşısındaki durumu 19/01/2012 tarih ve 28178 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 116 Seri Nolu KDV Genel Tebliği'nde düzenlenmiştir. Söz konusu Tebliğin 8. maddesinde 26 Seri No'lu KDV Genel Tebliği'nin (L) bölümü yürürlükten kaldırılmıştır. Dolayısıyla 116 Seri No'lu Tebliğ'in yayımlanmasından önceki dönemler için 26 Seri No'lu Tebliğ uygulanacaktır.

İskonto uygulanmasına ilişkin 31/12/1987 tarih ve 19681 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26 Seri Nolu KDV Genel Tebliğinin "L.

Fatura ve Benzeri Belgelerde Ayrıca Gösterilen İskontolarda Durum" başlıklı bölümünün 2. maddesinde, fatura ve benzeri belgelerde ayrıca gösterilmeyip, yıl sonralarında, belli bir dönem sonunda ya da belli bir ciro aşıldığında (satış primi, hasılat primi, yıl sonu iskontosu gibi adlarla) yapılan ödemelerin katma değer vergisine tabi olacağı, bu tür iskontoların doğrudan satılan malla ilgili olmayıp firmanın yaptığı ek bir çalışmanın yada çabanın sonucu olarak doğduğu, dolayısıyla yapılan işin ana firmaya karşı verilen bir hizmet olduğu,

bu nedenle, Katma Değer Vergisi Kanununun 4. maddesi çerçevesinde "hizmet" kapsamına giren bu işlemlere ait iskontolar, aynı Kanunun 1/1. maddesi uyarınca vergiye tabi tutulacağı belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı şirketin 2010 yılı hesaplarının incelenmesi neticesinde hakkında düzenlenen … tarih ve …. sayılı Vergi İnceleme Raporunda ciro primlerinin, primi alanın satıcıya yaptığı bir hizmetin karşılığı olduğu, bu kapsamda hizmet ifasında bulunan tarafın bunu hizmet faturası düzenlemek suretiyle belgelendirmesi ve katma değer vergisine tabi tutması gerektiği, ancak davacı tarafından düzenlenen ciro primine ilişkin faturalarda katma değer vergisi hesaplanmadığı, işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 26 Seri No'lu Tebliğe göre hizmet ifası karşılığı olduğundan bahisle %18 KDV hesaplanması gerektiği belirtilerek ikmalen vergi ziyaı cezalı KDV tarhiyatı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre tarhiyat 2010 dönemine ilişkin olduğundan bu tarihte yürürlükte olan 26 Seri No'lu Tebliğ uygulanarak yapılan dava konusu ikmalen tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığından davalı idarenin temyiz talebi kabul edilerek mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz çoğunluk kararına katılmıyorum.