Danıştay 4. Daire E.2021/3426 K.2021/4101

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığı ileri sürülerek tarh edilen 2010/6, 9, 11, 12. dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı tarafından yurt dışında sahip olunan varlıklara ilişkin olarak 76.000,00 Amerikan Doları (150.882,80 TL) beyanda bulunulduğu, 30/10/2013 tarihinde beyanname verildiği, aynı tarihte tahakkuk fişi düzenlendiği, aynı tarihte tahakkuk eden verginin davacı tarafından ödendiği, varlık barışı kapsamında getirilen tutar (150.882,80 TL) da dikkate alındığında ...

Metal San. ve Tic.

A.Ş'den alınan fatura toplamının 117.600,00 TL tutarında olduğu, 2010 yılı katma değer vergisi matrahı toplamının 147.311,44 TL olduğu, varlık barışı kapsamında getirilen tutardan mahsup edildiğinde ödenmesi gereken katma değer vergisi bulunmadığından yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında ve özel usulsüzlük cezasının kesilmesine ilişkin koşulları düzenleyen yasa maddesinde belirtilen unsurların bir arada gerçekleşmediği anlaşıldığından, dava konusu döneme ilişkin kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Düzenlenen sahte faturaları defterlerine kaydederek haksız indirim sağladığı vergi inceleme raporu ile sabit olan davacı adına belirtilen dönemlere ilişkin yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırı bir husus bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.