Danıştay 4. Daire E.2021/3674 K.2021/5336

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; uyuşmazlıkta, dava konusu ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelere ilişkin.

2009/8 dönemi için 31/12/2014 tarihinde dolan tarh zamanaşımı süresinin dolmasından önce 31/12/2014 tarihindeki takdire sevk işleminin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesi uyarınca işlemeye devam eden tarh zamanışımı süresini durdurduğu açık olmakla birlikte; takdir komisyonu kararının vergi dairesine hangi tarihte tevdi edildiğinin anlaşılamadığı, davacı şirkete 25/05/2015 tarihinde tebliğ edilen vergi/ceza ihbarnamelerinin, takdir komisyonu kararının idareye tevdii tarihinden itibaren 1 gün içinde tebliğ edilip edilemediğinin belirlenemediği, bu nedenle mahkemelerince 13/11/2020 tarihli ara kararı ile,

ödeme emri içeriği cezalı tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararının hangi tarihte vergi dairesine tevdi edildiğinin davalı idareden sorulduğu, takdir komisyonu kararının 18/05/2015 tarihinde davalı idare kayıtlarına girdiğinin ve komisyon kararına dayanılarak yapılan tarhiyata ilişkin ihbarnamenin ise 25/05/2015 tarihinde davacıya tebliğ edildiğinin davalı idarece belirtildiği, bu haliyle takdir komisyonu kararının idareye tevdii tarihinden itibaren kalan tarh zamanaşımı süresi olan 1 gün içinde davacıya tebliğ edilmediği görülerek,

ödeme emri içeriği amme alacağına ilişkin cezalı tarhiyatın tarh zamanaşımına uğradığı anlaşılmış olup, söz konusu amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.