Danıştay 4. Daire E.2021/405 K.2021/2614

Dava konusu istem: Davacı adına, 2009/8 dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlgili takvim yılı geçildikten sonra indirimlere intikal ettirilerek beyan edilen KDV'nin vergi artırımı uygulanması açısından bu yönden önemi olmadığı, zira 6111 sayılı Kanun'un 9. maddesi hükmü zaten bu durum için bir tarhiyat öngördüğü ve bu tarhiyatın ilave hesaplanan KDV tutarı üzerinden yapıldığı, söz konusu düzeltme beyannamesinde yer alan indirilecek KDV tutarının ilgili dönem için bir etkisi olmadığı, sonuç olarak;

indirilecek KDV kapsamında yapılan düzeltmenin ilgili takvim yılında yasal defterlere kaydedilmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı olarak yapılan tarhiyatın söz konusu ilave edilecek KDV tutarının herhangi bir indirime konu edilmemesi, sonraki döneme devreden KDV olarak kullanılmaması veya herhangi bir iade talebine mevzu bahis edilmemesi karşısında, hali hazırda ilave hesaplanan KDV tutarı üzerinden %1,5 oranında vergi ziyaı cezalı tarhiyat yapılması ve vergi artırımında matrah kabul edilen tutardan da ilave indirilecek KDV tutarının indirilmemiş olması nedeniyle hakkaniyete aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 13/11/2018 tarih ve E:2015/10407, K:2018/11013 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.