KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/4063 E., 2021/3841 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2021
- Esas No
- 2021/4063
- Karar No
- 2021/3841
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…, T:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan cezalı tarhiyatın kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; Mahkemelerince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın kabulü yönündeki kararın onanmasına dair Danıştay Dördüncü Dairesinin 23/11/2020 tarih ve E:2016/20680, K:2020/4736 sayılı kararının davalı idareye 19/02/2021 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, davalı tarafından 15 günlük karar düzeltme süresi geçirildikten sonra verilen dilekçe ile yapılan karar düzeltme isteminin süre aşımı yönünden reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle karar düzeltme isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Danıştay kararının kendilerine 22/02/2021 tarihinde tebliğ edildiği, evrak kayıt tarihinin bu tarih olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, Danıştay kararının davalı idareye tebliğine dair tebliğ alındısında tebliğ tarihinin 19/02/2021 tarihi olduğu görüldüğünden, davalı idarenin evrak kayıt tarihi ve tebliğ tarihinin 22/02/2021 tarihi olduğu yönündeki iddiasına itibar edilmeyerek gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2021/4063, K. 2021/3841, 7 Temmuz 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama