Danıştay 4. Daire E.2021/413 K.2021/4905

İletişim ve Bilişim Teknolojileri Elektrik Elektronik İnşaat Taahhüt İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU

…. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, sahte fatura kullandığından bahisle 2010 yılı için 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirketin ticaret sicilindeki kaydı silinmekle tüzel kişiliği de sona ermiş olduğundan, 2577 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi uyarınca davayı takip hakkı kendisine geçenlerin başvurmasına kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ihbarnamenin şirketin tüzel kişiliği sona ermeden önceki döneme ilişkin olduğu, söz konusu dönemde şirketin kanuni temsilcisi olan kişi adına da ihbarname düzenlendiği, bu doğrultuda uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmesi gerekirken aksi yönde verilen temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki halinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının; mevcut halinde ise, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır.

Yukarıda anılan hükümlerin birlikte değerlendirilmesinden; idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararları ve bölge idare mahkemelerinin sayılan davalarda verdikleri kararlar ile Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdikleri kararların Danıştay'da temyizen incelenmesinin mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

Bu hukuki durum karşısında; Vergi Mahkemesince verilen ve nihai karar niteliğinde bulunmayan işlemden kaldırma kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği görüşüyle, Daire kararına katılmıyorum.