Danıştay 4. Daire E.2021/4363 K.2021/5952

Dava konusu istem: 2007/4-6 dönemine ilişkin olarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; tarhiyatın dayanağı olarak gösterilen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu done alınmak suretiyle sevk edildiği takdir komisyonu kararına istinaden 2007 yılına ilişkin olarak tekerrür hükümleri de uygulanmak suretiyle re'sen tarh olunan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin iptali istemiyle Mahkemelerinin … esasına kayden açılmış olan davada, Mahkemece … tarih ve E:.

K:… sayılı kararı ile şirket adına tarh olunan kurumlar vergisi tarhiyatlarının iptaline karar verilmiş olduğundan, işbu dava konusu 2007/4-6 dönemlerine ilişkin olarak yapılan vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergisi tarhiyatında da aynı gerekçe ile hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında yapılan iş ve işlemlerin yasal ve yerinde olduğu, usul ve yasaya aykırı olan Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyize konu kararın hukuka ve usule uygun olarak tesis edildiği, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun 10/03/2021 tarih ve E:2021/77, K:2021/259 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek kararın, davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.