Danıştay 4. Daire E.2021/4560 K.2022/6780

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinden bahisle, takdir komisyonu kararlarına istinaden 2014 yılı için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporundaki tespitlerden, davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların; gerçek bir mal ve hizmet ifasına dayanmayan, komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu anlaşıldığından belirlenen matrah esas alınarak kesilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda yer alan bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde, şirketten mal alanlar nezdinde yapılan karşıt incelemelerde, davacı şirketin gerçek faaliyet yürüttüğü, mal satışlarının gerçek olduğu yönünde ifadelerin bulunduğu, davacı şirket nezdinde yapılan 21/08/2014 tarihli yoklamada; iş yerinde 20.000,00TL tutarında ticari emtia bulunduğu, 04/02/2015 tarihli yoklamada; adreste toptan inşaat demiri, sac, profil, inşaat malzemeleri satışı yapıldığı, iş yerinin yaklaşık 250 m2 olduğu,

şube veya deposunun bulunmadığı, işyerinde büro malzemeleri olup emtia bulunmadığı, 2 çalışanı bulunduğu, 20/10/2015 ve 04/11/2015 tarihli yoklamalarda ise mükellef kurumun belirtilen adreste bulunmadığı, adresten 10/04/2015 tarihinde ayrıldığı ve yeni adresinin bilinmediğinin tespit edildiği, ancak, Dairelerinin ara kararı üzerine gönderilen 12/10/2015 tarihli yoklama fişinde, şirketin. Mah.. Cad.No:.

İç Kapı No:… …/… adresinde faal olduğu ve bir işçi çalıştırdığı tespitinin yer aldığı; buna göre, davacı şirketin faaliyetinin gerçek olmadığı yönünde somut ve ikna edici tespitlerin bulunmadığı sonucuna varıldığından, sahte fatura düzenlediği somut olarak tespit edilemeyen davacı adına yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararları uyarınca yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında, vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiş; 134. maddesinin 1.fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış; 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda. "Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğünün (25/02/2013-19/08/2014 tarihleri arasında Maltepe Vergi Dairesi Müdürlüğünün) mükellefi olan şirketin. Mahallesi,.

Caddesi, No:… … köyü …/… adresinde "belirli bir mala tahsis edilmiş mağazalarda çimento, alçı, harç, kireç, tuğla, kiremit, briket, taş, kum, çakıl vb. inşaat malzemeleri ticareti ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 20/10/2015 tarihinde mükellefiyetinin ilgili vergi dairesince re'sen terkin edildiği, mükellef kurumun temsilcisine ulaşılamaması üzerine incelemenin Gibintranet sisteminde yapılan sorgulamalar ile tarh dosyasında elde edilen bilgiler esas alınarak yapıldığı, 2014 yılı kurumlar vergisi matrahının 59.841,50 TL ödenmesi gereken kurumlar vergisinin ise 10.939,20TL olarak beyan edildiği,

2014 yılı katma değer vergisi beyanları incelendiğinde, tüm dönemlere ilişkin ödenmesi gereken katma değer vergisi hesaplandığı, 2015 hesap dönemi katma değer vergisi beyanları incelendiğinde ise, 2015/5 dönemi dahil olmak üzere katma değer vergisi beyannamesi verdiği, 2015/Ocak, Şubat ve Mayıs dönemlerine ilişkin ödenmesi gereken katma değer vergisi hesaplandığı, 25/06/2013 tarihi itibariyle Maltepe Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne 12.549.945,22-TL, Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne 7.548.729,16-TL vadesi geçmiş ve bugün ödenmesi gereken vergi borcu olduğu,

2014 ve 2015 hesap dönemlerine ait Sosyal Güvenlik Kurumu işçi kayıtlarının ve ilgili yıllarda adına taşıt ve gayrimenkul kaydının bulunmadığı, 28/02/2013 tarihli yoklamada.

25/02/2013 tarihinde faaliyete başladığı, faaliyetinin toptan inşaat demiri alım satımı olduğu, inşaat demirinin imalatçı firmadan alınıp satıcı firmaya direk satışının yapılacağı, iş yerinde büro mobilyası bulunduğu , emtia mevcudunun bulunmayacağının tespit edildiği, 21/08/2014 tarihli yoklamada; şirket merkezinin 19/08/2014 tarihi itibariyle farklı bir adrese nakledildiği, iş yerinde 20.000,00TL tutarında ticari emtia bulunduğu, 04/02/2015 tarihli yoklamada; adreste toptan inşaat demiri, sac, profil, inşaat malzemeleri satışı yapıldığı, işyerinin yaklaşık 250 m2 olduğu, şube veya deposu bulunmadığı,

işyerinde büro malzemeleri olup emtia bulunmadığı, 20/10/2015 ve 04/11/2015 tarihli yoklamalarda ise; mükellef kurumun belirtilen adreste bulunmadığı, adresten 10/04/2015 tarihinde ayrıldığı ve yeni adresi bilinmediğinin tespit edildiği, mükellef kurumun 2014 hesap döneminde 16.028.374,99.TL tutarında net satışlarının olduğu, Ba formunda bildirdiği 16.051.492,00TL tutarındaki alışının 14.327.986,00-TL tutarındaki kısmının, 2015 hesap döneminde ise Ba formunda bildirdiği 2.273.410,00-TL tutarındaki alışının 1.387.288,00-TL tutarlık kısmının;

sahte belge kullanma, sahte belge düzenleme ve adreste bulunmama gibi nedenlerden dolayı özel esaslara alınan mükelleflerden sağlandığı, tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri ile aktarılan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, davacı kurumun 2014 hesap dönemine ilişkin Ba formunda bildirdiği 16.051.492,00TL tutarındaki alışının 14.327.986,00TL tutarındaki kısmının, 2015 hesap döneminde ise Ba formunda bildirdiği 2.273.410,00TL tutarındaki alışının 1.387.288,00TL tutarlık kısmının; sahte belge kullanma, sahte belge düzenleme ve adreste bulunmama gibi nedenlerden dolayı özel esaslara alınan mükelleflerden sağlaması,

düzenlenen faturalarda gösterilen iş hacmiyle orantılı ticari tecrübe, iş yeri, iş gücü, sermaye, aktif varlıkları ve finans olanaklarına sahip olmamasına rağmen 2014 hesap döneminde 16.028.374,99TL tutarında ciroya ulaşması ve yüksek tutarlı vergi borcu olmasına rağmen düşük tutarlarda vergi ödemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde bu haliyle davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşılmış olup, aksi yöndeki Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.