Danıştay 4. Daire E.2021/487 K.2021/2527

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2009 yılı içerisinde gayrimenkul alım satımı ile iştigal ettğinden bahisle 01/04/2009 tarihinden itibaren re'sen tesis edilen gelir vergisi, geçici vergi ve katma değer vergisi mükellefiyetinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; inşaat işiyle iştigal eden davacının 2009 yılı ve öncesinde aldığı 4 adet taşınmazının 2009 yılı içerisinde satışını yaptığı, müteakip yıllarda da birden çok alım-satım faaliyetinde bulunduğu, dolayısıyla davacının kazanç elde etme amacıyla bir organizasyon içerisinde sürekli olarak ticarî faaliyette bulunduğu ve Gelir Vergisi Kanunu'nun 37. maddesinde öngörülen koşulların bir arada gerçekleştiği anlaşıldığından dava konusu mükellefiyet tesisine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gayrimenkul satışlarının ticari olmadığı, davacının gayrimenkul alım satımı işi ile iştigal etmediği, satışların borçların ödenmesine yönelik yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.