Danıştay 4. Daire E.2021/5512 K.2022/4289

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporuna istinaden, bir kısım hasılatını kayıt dışı bıraktığından bahisle re'sen tarh edilen 2011 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca 2011/1 ila 12 dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından kayıt dışı olarak gerçekleştirilen alışların, iade, fiyat farkları ve masraflar düşüldükten sonra, bizzat davacı tarafından ifade edilen %15 ortalama kâr marjıyla yıl sonunda satıldığı kabul edilmek suretiyle belirlenen matrah farklarının davacının beyan tablosuna eklenerek 2011 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık, somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.