Danıştay 4. Daire E.2021/6393 K.2022/9

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 90. maddesi uyarınca varlık barışı müessesesinden yararlanmak için yaptığı başvurunun reddine dair işlemin iptali istenilmiştir.

Uyuşmazlıkta verilen kararların özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; geçici 90. madde hükümlerinden yararlanmak için 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 90. maddesinin 6. fıkrasındaki; gelir veya kurumlar vergisi mükelleflerince sahip olunan ve Türkiye’de bulunan ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları ile taşınmazların, 31/12/2019 tarihine kadar vergi dairelerine beyan edileceği düzenlendiğinden,

bu fıkradan yararlanabilmenin ilk koşulunun gelir vergisi mükellefi olmak gerektiği ve davacının başvuru tarihi itibariyle herhangi bir gelir vergisi mükellefiyeti bulunmadığı sabit olduğundan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir. Anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararıyla; istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın kesin olduğu ve temyiz yolu kapalı olmak üzere verildiği anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle 2577 sayılı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğu, 2016 - 2019 yıllarında internet ortamında yürüttüğü çalışmalar sonucu …Ltd. Şti.'nden elde ettiği ve kayıt dışı olan reklam gelirlerinden dolayı ticari kazancı gerçek usule göre tespit edilmesi gereken bir vergi mükellefi olarak dikkate alınması gerektiği, mükellefiyet kaydı açılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.