Danıştay 4. Daire E.2021/6933 K.2022/249

Dava konusu istem: Sahte fatura kullanıldığından bahisle davacı adına 2007/7-8-9-10-12. dönemlerine ilişkin resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine verilen Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının indirim konusu yaptığı faturaları düzenleyen mükellef hakkında hazırlanan Vergi Tekniği Raporunun davalı idare tarafından, dava dosyasına eksik sayfa ile ibraz edildiği, ihtilaf konusu hesap döneminde yoklama yapılmadığı,

vergi mükellefiyetinin resen terk tarihinin, Vergi Tekniği Raporuna ek yapılan tutanaklarda yer alan resen terk tarihinin birbirinden farklı olduğu gibi unsurlar göz önüne alındığında, sözü edilen raporun davacının kullandığı faturaların sahte olduğuna ilişkin somut tespit içermediği anlaşıldığından, söz konusu mükelleften alınan faturaların sahte olduğu saikiyle yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan işlemin hukuka uygun olduğu, aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef, üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır.

Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir.

Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımakta, bu bağlamda, Kanunda ve Kanunla verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan yasa altı düzenleyici işlemlerde öngörülen şekil şartları ile kayıt ve belge nizamına sıkı sıkıya bağlılık sözkonusu olmaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

…hakkında düzenlenen … tarih ve …. sayılı Vergi Tekniği Raporunda özetle; matbaa basım faaliyetiyle iştigal etmekte iken, adresinde bulunamadığından bahisle 31/12/2007 tarihinde mükellefiyetinin resen terkin edildiği, defter belge isteme yazısının tebliğ edilmesine rağmen, defter ve belgelerin ibraz edilmediği, mükellefin 05/10/2006 tarihli işe başlama yoklamasında işyerinin 40 m2 olduğu mükellefin bu adreste 05/10/2006 tarihinden beri sıvama faaliyetinde bulunduğu, işyerinde 1 adet masa, 2 adet sandalye ve sıvama makinesi ile 1 adet çalışma tezgahının bulunduğu işyerinde çalışan işçi bulunmadığı,

14/05/2008 tarihinde yapılan yoklamada aynı adreste 01/10/2007 tarihinden itibaren …'nın faaliyet sürdürdüğü, çevreden yapılan araştırmada …'nın 31/12/2006 tarihinde faaliyetine son vererek ayrıldığı, 07/09/2009 tarihinde yapılan yoklamada aynı adreste Ekim 2007 tarihinden itibaren …'nın faaliyette bulunduğu hususlarının tespit edildiği, mükellefin 2007 yılı Ba-Bs analizi incelendiğinde iki farklı mükelleften 1.256.039 TL tutarında Ba bildirimi ile alış bildirildiği,

karşı Bs verilmediği ve mükellefin bütün alışlarını iki mükelleften yaptığı ve alış bildirdiği her iki mükellef hakkında sahte belge düzenlediği konusunda Vergi Tekniği Raporu bulunduğu, 2007 yılı Bs formu ile bildirdiği satış toplamının 719.316 TL, KDV matrah toplamının ise 1.361.493 TL olduğu, 2007 yılı gelir vergisi ve katma değer vergisi beyanlarını verdiği, vadesi geçmiş ve ödenmesi gereken toplam 29.959,67 TL vergi borcu bulunduğu ancak hiçbir ödeme yapmadığı yönünde tespitlere yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, mükellefin beyan ettiği cirolara ulaşabilecek organizasyon ve sermaye yapısı olmadığı gibi 2007 yılında faaliyet gösterdiği bir adresi bulunmadığı, en son işyeri adresini 31/12/2006 tarihinde terk ettiği, beyanlarına göre hiç ödenecek vergi çıkmadığı ya da cüzi miktarlarda ödenecek vergi bildirmekle birlikte beyan etmiş olduğu vergiyi de ödemediği, Ba formu ile bildirilen alışların da tamamının hakkında sahte belge düzenlediği yolunda Vergi Tekniği Raporu bulunan firmalardan olduğu göz önünde bulundurulduğunda mükellefin 2007 yılında gerçek bir faaliyetinin olmadığı,

düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığından, mükelleflerden alınan faturalardan kaynaklı tarhiyatta yasal isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.