Danıştay 4. Daire E.2021/741 K.2021/1221

Dava konusu istem: Davacı adına vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2018/8 dönemi katma değer vergisi ile dayanağı takdir komisyonu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı idarenin savunma dilekçesinde dava konusu ihbarname içeriği vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının dava açıldıktan sonra düzeltme fişi ile terkin edildiği belirtildiğinden cezalı tarhiyat yönünden konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı, idari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olmayan takdir komisyonu kararının ise inceleme olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen incelenmeksizin reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararının iptalinin tek başına değil vergi/ceza ihbarnamesiyle birlikte talep edildiği, davanın bu kısmının incelenmeksizin reddine karar verilmesinin ve aleyhlerine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.