Danıştay 4. Daire E.2021/8539 K.2022/4439

Dava konusu istem: Davacı adına, gerçek bir emtia teslimine dayanmaksızın düzenlenmiş faturaları beyanlarına dahil etmesi ve defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle re'sen tarh edilen 2006/1 ila 12 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1 ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı, Kartal Vergi Dairesi mükellefi ... Otomotiv Servis Petrol Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, Kadıköy Vergi Dairesi mükellefi ... Taşımacılık ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirket'leri hakkında düzenlenen vergi tekniği raporununda yer alan tespitlere göre; söz konusu firmaların gerçek bir ticari faaliyetlerinin olmadığı ve düzenlediği faturaların sahte olduğu somut olarak ortaya konulduğundan yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bahse konu faturaların sahteliğinden ancak ceza soruşturması açılması halinde bahsedilebileceği, zaman aşımına uğradığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun 23/06/2021 tarih ve E:2021/477, K:2021/1012 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek uyuşmazlığın bozma kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.