Danıştay 4. Daire E.2021/8588 K.2022/3702

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen 2011 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2011/7-9,10-12 dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; tarhiyata dayanak alınan vergi tekniği raporunda 2011 yılında yapılan yoklamalarda mükellefin faal olduğu, 2012 yılında ise terk tespiti yoklaması hariç herhangi bir yoklama yapılmadığı, 2012 yılında işletme hesabından bilanço esasına geçerek defter tuttuğu,vergi beyannamelerini verdiği, iş yerinde belli miktarlarda ticari emtianın olduğu,

mükelleften mal ve hizmet alımında bulunan bazı mükelleflerin davacıdan olan alımlarının gerçek olduğu ve ödemelerin çek mukabili yapıldığı yönünde beyanda bulunulduğu görüldüğünden, davacının 2011 ve 2012 yılında düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu yolunda somut tespitler içermeyen ve varsayıma dayalı olarak tanzim edilen vergi tekniği raporu done alınarak takdir komisyonu tarafından takdir edilen matrahlar üzerinden yapılan tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığından kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun 23/06/2021 tarih ve E:2021/723, K:2021/968 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek bozma kapsamı dışında kalan hüküm fıkrasının temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.