Danıştay 4. Daire E.2021/8748 K.2022/75

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle 2012/4 dönemi için haksız olarak alınan katma değer vergisinin geri alınması maksadıyla 2012/4,6,8 dönemi için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacıya ihtilaflı dönemde fatura düzenleyen Karabük Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacıya düzenlenen faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğuna dair somut ve yeterli tespit bulunmadığından dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı,

aynı zamanda davacıya fatura düzenleyen adı geçen mükellef adına aynı vergi tekniği raporuna dayanılarak sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle 2011 yılı için resen tarh edilen gelir vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 2011 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin iptali istemiyle açılan davayı kısmen kabul kısmen reddeden Mahkeme Kararı Danıştay 9. Dairesi'nin 16/02/2018 tarih ve E:2016/10672, K:2018/662 sayılı kararı ile bozularak Mahkememiz tarafından 21/02/2019 tarih ve E:2019/144,

K:2019/113 sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilerek dava konusu cezalı tarhiyatların iptaline karar verildiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.