Danıştay 4. Daire E.2021/8789 K.2022/11

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2010 yılı katma değer vergisi beyanlarına sahte fatura intikal ettirdiğinin Ba formuyla yapılan bildirimlerden tespit edilmesi üzerine bu faturalardan doğan katma değer vergisi indirimlerinin reddi ve 2010/12 dönemi katma değer vergisi beyannamesindeki devreden katma değer vergisinin sıfır olarak dikkate alınması suretiyle yeniden düzenlenen beyan tablosuna göre 2010/10, 11, 12, 2011/1, 3, 6, 2013/5. dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen 2010 yılı özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının fatura aldığı firma hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden, söz konusu mükellefin davacı şirket adına düzenlediği faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı ve sahte belge olduğu anlaşıldığından cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı; ceza kesilmesini öngören ve bu cezanın kesilmesine dair koşulları düzenleyen maddede belirtilen unsurlar bir arada gerçekleşmeden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.