Danıştay 4. Daire E.2021/879 K.2021/5076

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, POS cihazı ile gerçekleştirdiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2012/10-12 dönemine ilişkin re'sen tarh edilen geçici vergi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Mahkemelerince verilen önceki kararın kısmen kabule ilişkin hüküm fıkrası ile kurum geçici vergisi tarhiyatının 19.005,12 TL ye ilişkin kısmı ile bu miktar üzerinden bir kat kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrası onanarak kesinleştiğinden; uyuşmazlığın, 2012/10-12 dönemine ilişkin, re'sen tarh edilen kurum geçici vergisinin 19.005,12 TL'yi aşan kısmı üzerinden bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmına münhasır kaldığı;

olayda, tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasının, davacı adına, 2011/Temmuz ila Ekim ve 2012/Mart, Haziran dönemleri için tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin açılan davanın Mahkemelerinin ...tarih ve E:....

K:...sayılı kararıyla süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği, anılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 21/01/2015 tarih ve E:2013/5115, K:2015/43 sayılı kararıyla onandığı anlaşılmış olup, kesinleşme tarihini izleyen 2013 yılı başından itibaren beş yıl içerisinde vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektiren bir eylemde bulunulması halinde davacı hakkında tekerrür hükümleri uygulanabileceği; bu durumda, tekerrüre esas alınan cezanın kesinleştiği tarihin içinde bulunduğu yılda işlenen eylem nedeniyle ceza artırılarak uygulanamayacağından tekerrüre ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tekerrür uygulanması hususunun tamamen kanun hükmü gereği olduğu ve yapılan işlemlerin tamamen yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 25/06/2020 tarih ve E:2019/2750, K:2020/3317 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.