Danıştay 4. Daire E.2021/915 K.2021/4022

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 21/01/2015 tarih ve 2200 sayılı dilekçe ile yapılan mahsup isteminin zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ve mahsuptan sonra kalan miktarın 23/06/2003 tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Mahkemelerinin önceki kararının mahsup isteminin zımnen reddi yönündeki işleme dair kısmı kesinleştiğinden bu aşamada uyuşmazlığın davacının faiz istemine ilişkin kısma münhasır kaldığı, davaya konu alacak kalemlerinin vergi borçlarına mahsup edilmemesinde davacıya atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı, bu durumda, davacıya 19/01/2015 tarihli düzeltme fişiyle bildirilen iade alacağı üzerinden, ilk mahsup başvurusunun yapıldığı tarihten mahsup işleminin gerçekleştirildiği 10/11/2015 tarihine kadar tecil faizi oranında hesaplanacak faizin ödenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, faiz alacağına hükmedilirken tarih sınırlaması yapılmasının yerinde olmadığı, temyiz isteminin kabulü ile kararın hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacıya faiz ödenmesinin mümkün olmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.