Danıştay 2. Daire E.2021/929 K.2021/2912

Tarafların temyiz başvurusu üzerine, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesince verilen 25/04/2016 günlü, E:2015/25324, K:2016/2792 sayılı kararla; temyiz istemine konu bu uyuşmazlıkta davacı tarafından 2014 yılı Yüksek Değerlendirme Kurulu kararıyla terfi ettirilmemesine ilişkin işlemin iptali istenildiğinden, işin esasına geçilerek işlemin hukuki dayanağının olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken, sebepleri ve terfi dönemleri farklı olan 2013 yılı Yüksek Değerlendirme Kurulu kararına ilişkin Mahkeme kararı gerekçe gösterilerek ve davanın konusuz kaldığından bahisle davanın esası hakkında karar verilmesine yer bulunmadığına karar verilmesinde hukuki isabet görülmediği;

Diğer yandan, davalı idare, Mahkeme kararının vekalet ücreti yönünden temyizen incelenerek bozulmasını istemekte ise de; İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemesi nedeniyle anılan karar bozulduğundan, bozma kararı üzerine Mahkemece yeniden verilecek kararın sonucuna göre vekalet ücretiyle ilgili olarak yeniden bir hüküm kurulacağı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 2014 yılı itibarıyla tüm ülke genelinde güvenlik hizmetinin yürütülmesi noktasında, 2. Sınıf Emniyet Müdürü rütbesinde personele ihtiyaç olmadığı, bu rütbede personel sayısının ihtiyacın çok üzerinde olduğu; sonuç itibarıyla, hizmet gerekleri ve kanun önünde eşitlik ilkesi çerçevesinde 3. Sınıf Emniyet Müdürü rütbesinde bulunan tüm personelin 2014 yılında bir üst rütbeye terfi ettirilmemesine karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Düzeltilmesi istenen kararın yöntem ve yasaya uygun olduğu, bu nedenle istemin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesince Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine iletilen; anılan Dairece, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1/c fıkrasına uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme istemin kabulü ile Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesince verilen 25/04/2016 günlü, E:2015/25324, K:2016/2792 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlığın esası yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.