Danıştay 4. Daire E.2021/916 K.2021/5234

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışlarını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2010 yılı gelir vergisi ile 2010/1-3, 4-6. dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının 2007 yılı için tesis edilen mükellefiyetine esas alınan taşınmaz satışlarının aynı parselde bulunan iki adet bağımsız bölüme ilişkin olduğu, bir önceki 2006 ve izleyen 2008 yıllarında ise herhangi bir gayrimenkul satışının bulunmadığı, olayda ticari faaliyetin temel koşullarından olan ticari organizasyonun varlığı ve devamlılık kriterlerini taşıyan nicelikte ve mahiyette işlemin gerçekleştirilmemiş olduğu sonucuna varılmış olup, davacının ticari kazanç elde etme amacıyla satış yaptığı yönünde yeterli tespit olmadığından,

beyanname verme yükümlülüğü olmayan davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan tarhiyatın vergi kanun ve ilkeleri doğrultusunda ve hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.