Danıştay 4. Daire E.2021/941 K.2021/1883

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle tekerrür hükümleri de uygulanarak re'sen tarh edilen 2011/4, 5, 7, 9 ve 10 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu dönemlere ilişkin ihbarnamelerin, 19/11/2014 tarihinde tebliğ üzerine, 11/12/2014 tarihinde dava açıldığı uyuşmazlıkta;

şirket tüzel kişiliğinin, tasfiyesi nedeniyle sona erdiği ve 08/04/2014 tarihi itibariyle de ticaret sicilinden silinmiş olduğundan medeni haklardan yararlanma ve bu hakları kullanma ehliyeti son bulan şirketin yargı mercilerinde taraf olma ehliyetinin de bulunmadığı dolayısıyla, şirket yetkilisi tarafından verilen vekaletname ile vekil edilen avukat tarafından, olmayan şirketi temsilen açılan davanın ehliyetsizlik nedeniyle reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın ehliyet yönünden reddine, davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden, yargılama giderinin ve vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmolunmasında hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek kararın avukatlık ücreti ve yargılama gideri yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir./Davanın reddine karar verildiği, ancak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

İdarece, Ticaret Sicili Gazetesinde tasfiye edilerek sona erdiği ilan edilmek suretiyle aleni hale gelen dolayısıyla bu aşamada haklara ve borçlara sahip olması hukuken mümkün bulunmayan şirket adına ihbarname düzenlenerek dava açılmasına sebebiyet verildiği anlaşıldığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği hükmü yer almaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde, yargılama giderleri ile ilgili olarak bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "diğer Kanunlardaki yargılama usulü ile ilgili hükümler" başlıklı 447. maddesinde; "mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" kuralına yer verilmiştir.

Bu madde uyarınca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ilgili 323. maddesine bakıldığında, vekille takip edilen davalarda Kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücretinin yargılama giderleri arasında sayıldığı, 326. maddesinde ise "Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir." hükmüne yer verildiği görülmüştür.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında ise, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davalı idarenin yargılama sürecinde vekil aracılığıyla temsil edildiği görülmekte olup, kararın verildiği 26/11/2020 tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2020 yılına ilişkin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı idarenin vekalet ücretine hak kazandığı, buna rağmen kararda hatalı olarak davacı lehine vekalet ücreti ile yargılama giderine hükmedildiği ancak davanın reddi yönündeki hükme karşın davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmediği anlaşılmıştır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden hüküm fıkrasından "343,50 TL yargılama giderinin ve 2.270,00 TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin kaldırılarak, "kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.890,00 TL vekalet ücretinin davacı tarafından davalı idareye ödenmesine, 343,50 TL yargılama giderinin de davacı üzerinde bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

Temyiz incelemesinde düzeltilerek onama kararı verilmesi ancak üzerinde tartışma bulunmayan sehiv v.s. durumlarda mümkün olabilecektir. Olayda ise mahkemece her ne kadar dava ehliyet yönünden reddedilmiş ise de bu reddin iptal hükmünde olduğu idare tarafından Ticaret Sicilinden silinmiş olan şirket hakkında ihbarname düzenlenmesinin hukuka aykırı bir işlem olduğu dolayısıyla idarenin hukuka uygun olmayan işlem tesisi suretiyle dava açılmasına sebebiyet verdiği görüldüğünden Dairemiz tarafından davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilerek resen nihai karar vermek suretiyle mahkeme kararının düzeltilerek onanması yolundaki kararına katılmıyorum.