Danıştay 4. Daire E.2022/1316 K.2023/4107

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... ...Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına istinaden düzenlenen … tarih ve … sayılı iki nolu ihbarname gereğince 04/02/2019 tarihinde davalı idareye ödenen 5.650.257,63 TL'nin, … sayılı iki nolu ihbarnamenin iptali istemiyle açılan davanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kabulü üzerine, davacının 12/06/2020 tarihinde yaptığı başvuru ile tecil faiziyle beraber iadesi istenilmesine rağmen, yalnızca ana para olan 5.650.257,63 TL'nin 13/07/2020 tarihinde iade edilmesine istinaden mahrum kalınan tecil faizine isabet eden 1.565.278,32 TL maddi zararın iadenin gerçekleştiği tarihten itibaren işletilecek faiziyle beraber iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; olayda iki nolu ihbarnameye istinaden ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren davacıya iade edildiği tarihe kadar davalı idarenin uhdesinde kaldığı, bahsi geçen iki nolu ihbarnamenin ... Bölge İdare Mahkemesi ….

Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla da iptal edildiği açık olup, davacı tarafından, 04/02/2019 tarihinde davalı idarece tahsil edilen bedelin tahsil tarihinden iadenin gerçekleştirildiği tarihe kadar işleyecek tecil faizi ile birlikte iadesi için yapılan başvurusuna istinaden 13/07/2020 tarihinde 5.650.257,63 TL'nin aynen iadesine dair yapılan ödeme işlemine ilişkin faiz bedelinin hesaplanmaması ve böylece ödemenin faizsiz yapılmasında hukuka uyarlık görülmediği ve ayrıca faiz niteliğinden sıyrılarak tazminat niteliğine bürünen 1.565.278,32 TL maddi zararın,

13/07/2020 tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte davacıya iadesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Dosyanın incelenmesinden. 27/12/2018 tarih ve 2018/5 sayılı iki nolu ihbarname gereğince davacı tarafından ödenen tutarın, iki nolu ihbarnamenin Mahkeme kararı ile iptali üzerine tarafına faiz hesaplanmadan iade edilmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkta, iki nolu ihbarnameye karşı açılan davada ... ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, iki nolu ihbarnamenin dayanağı olan ... ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına atıfla davanın reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, ... ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin 19/11/2019 tarih ve E:2019/491, K:2019/7527 sayılı kararıyla bozulmasına atıf yapılarak istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verildiği, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin ise Danıştay Dördüncü Dairesince reddedildiği,

ancak temyize konu kararda atıf yapılan ve uyuşmazlığın kökenini oluşturan davacı adına 2012/12 döneminden devreden katma değer vergisinin azaltılması gerektiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna istinaden yeniden düzenlenen beyan tablosu uyarınca 2013/12 dönemi için vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden ... ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin 19/11/2019 tarih ve E:2019/491, K:2019/7527 sayılı kararıyla bozulması ve sonrasında davalı idare tarafından başvurulan kararın düzeltilmesi isteminin reddi üzerine ... ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile ilk kararında ısrar edilerek davanın reddine karar verildiği, söz konusu karara karşı davacı tarafından yapılan temyiz başvurusunun ise Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 24/05/2023 tarih ve E:2022/658, K:2023/547 sayılı kararı ile reddedilerek Vergi Mahkemesinin davanın reddi yönündeki ısrar kararının onandığı anlaşıldığından, söz konusu karar dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.