Danıştay 4. Daire E.2022/1401 K.2022/3861

Dava konusu istem: Davacı adına,sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2009/1 ila 4 ve 6 ila 9 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 2009 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; uyuşmazlığın özel usulsüzlük cezası ile. Metal Hırdavat Mak. Elekt.Proje İnş. San. Tic. Ltd. Şti.nden alınan faturalara ilişkin cezalı tarhiyat kısmı onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlık bozma kararına hasren incelenerek ilgili dönemde davacı şirkete fatura düzenleyen Pendik Vergi Dairesi mükellefi. İnşaat Nakliyat Metal Orman Ürünl. Plastik San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, anılan mükellefin düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayandığına dair somut ve yeterli tespit bulunmadığından konusu faturalar nedeniyle yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 06/05/2019 tarih ve E:2016/4984, K:2019/3421 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.