Danıştay 4. Daire E.2022/1659 K.2022/2674

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, "istinaf" başlıklı 45. maddesinin 5. fıkrasında, "Bölge idare mahkemesi, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye gönderir. Bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verilen kararları kesindir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu düzenleme uyarınca, ilk inceleme üzerine verilen kararlar, Bölge İdare Mahkemesince hukuka aykırı bulunduğu takdirde, kararın kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak karar verileceğinin kurala bağlandığı görülmektedir.

Dosyanın incelenmesinden, Mahkemece, davanın süre aşımı yönünden reddine karar verildiği bu karara karşı yapılan, istinaf başvurusunun haklı bulunarak kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, söz konusu istinaf kararının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

Olayda; her ne kadar Bölge İdare Mahkemesince, Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği belirtilse de yukarıdaki mevzuat uyarınca, Bölge İdare Mahkemesi kararının kesin olduğu ve temyizen incelenmesinin mümkün olmadığı görülmektedir.

Buna göre; kesin karara karşı yapılan temyiz isteminin, incelenmeksizin reddi gerekmektedir.