Danıştay 4. Daire E.2022/1752 K.2022/5005

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010/12 döneminden devreden katma değer vergisinin düzeltilmesi sonucu vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2011/6,10,11 ve 12 dönemlerine ilişkin katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Esas2022/1752Karar2022/5005Tarih21 Eylül 2022Okuma2 dk · 300 kelime

KÜNYE

Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2022/1752 E., 2022/5005 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire

Karar tarihi: 21 Eylül 2022
Esas No: 2022/1752
Karar No: 2022/5005
Temyiz eden (davalı): … Vergi Dairesi Başkanlığı (…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
Vekili: Av. …
Karşı taraf (davacı): …Otomotiv Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
Vekili: Av. …
İstemin konusu: …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Yargılama süreci: —

Karar metni, Danıştay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

300 kelime·2 dk okuma·6 bölüm

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 2010 yılı vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davanın kabulüne karar verildiği anlaşıldığından, 2010 yılından devreden katma değer vergisinin düzeltilmesinden kaynaklanan dava konusu cezalı tarhiyatta da hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Danıştay 4. Daire, E. 2022/1752, K. 2022/5005, 21 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama