Danıştay 4. Daire E.2022/1803 K.2022/2799

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığı ileri sürülerek re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2012/1,2,3,4,5,6,7,8,9 ve 10 dönemi tekerrür hükümleri uygulamalı vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; kesilen özel usulsüzlük cezasının davalı tarafından temyiz edilmeksizin kesinleştiği, davacı adına re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulamalı vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına ilişkin kısmına münhasır; davacının fatura aldığı mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu değerlendirildiğinde, şirketin genelde gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığı görülmekte ise de, arada gerçek satışlarının da bulunduğu ve davacıya düzenlenen faturalar içeriği emtianın davacı tarafından gerçekten alındığı anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 19/09/2019 tarih ve E:2016/12546, K:2019/5444 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.