Danıştay 4. Daire E.2022/201 K.2023/2604

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "vergiye uyumlu mükelleflere vergi indirimi" başlıklı mükerrer 121. maddesinde düzenlenen %5 kurumlar vergisi indiriminden faydalandırılmayacağına ilişkin işlemin iptali ve ve fazladan ödenmek zorunda kalınan tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde yer alan “Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz” hükmü gereği ve vergi sistematiği içerisinde pişmanlıkla verilen beyannamelerin de kanuni süresinden sonra verildiği dikkate alındığında, davacı şirketin de pişmanlıkla verdiği … dönemi katma değer vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk eden vergilerin süresinde ödendiği;

söz konusu katma değer vergisi beyannamesinin kanuni süresinde verilmemesi nedeniyle özel usulsüzlük cezasını içeren vergi/ceza ihbarnamesinin düzenlenmiş olmasına ilişkin olarak da, bu vergi/ceza ihbarnamesinin pişmanlıkla verilen katma değer vergisi beyannamesi üzerine sistem tarafından düzenlendiği,

dolayısıyla idarece yapılmış bir vergi incelemesi neticesinde re'sen, ikmalen ya da idarece tarh edilen bir verginin bulunduğundan ve Kanun'un aradığı şartları ihlal ettiğinden söz edilemeyeceği, bu durumda, davacı şirketin 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesiyle öngörülen %5'lik vergi indiriminden faydalanamayacağına dair dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, haksız yere alınan vergi nedeniyle yoksun kalınan tutarın, davacının talebi doğrultusunda idareye başvuru tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun'da öngörülen oranda faiz uygulanarak ödenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare vekili tarafından, yapılan işlemin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.