Danıştay 4. Daire E.2022/2207 K.2022/3839

Dava konusu istem: Davacı adına, motorlu araç alım-satım faaliyetinde bulunduğundan bahisle koltuk döşeme tamiri nedeniyle tabi olduğu basit usulde ticari kazanç mükellefiyetinin re’sen gerçek usulde ticari kazanç mükellefiyeti olarak değiştirilmesine ilişkin … tarihli ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı beyanında 2010 yılında satışını gerçekleştirdiği panelvan araçlarda problem çıktığından dolayı satmak zorunda kaldığı,

kâr elde etme amacı olmadığı belirtilmiş ise de 2008 ila 2014 yılları arasında yaptığı araç alım satımları göz önüne alındığında, alınan araçların problemli olması nedeniyle kâr elde edilmeksizin satıldığı iddiasının davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği açık olup, dosya kapsamında davacının söz konusu iddiasını doğrular nitelikte bilgi ve belge bulunmadığı göz önüne alındığında araç alım satım faaliyetinin ticari mahiyette olduğu anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/12/2020 tarih ve E:2016/11591, K:2020/6342 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.