KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2022/2456 E., 2022/3537 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2022
- Esas No
- 2022/2456
- Karar No
- 2022/3537
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... Film Yapım Prod. Rek. Dan. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 2005 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve gecikme faizi borçlarının şirketten tahsil imkanının bulunmadığı gerekçesiyle kanuni temsilcisi sıfatıyla adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının takibe konu borçtan kanuni temsilci olarak sorumlu tutulması için öngörülen şartların olayda gerçekleşmediği sonucuna varılarak dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2022/2456, K. 2022/3537, 1 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama