Danıştay 4. Daire E.2022/2779 K.2022/3042

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2018 yılına ilişkin olarak re'sen tarh olunan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket tarafından, 16/11/2020 tarihinde kayda alınan dilekçe ile davanın açıldığı, dava konusu vergi ceza ihbarnamelerinin 08/11/2019 tarihinde davacıya e-tebliğ yoluyla gönderildiği,

yasa gereği vergi ceza ihbarnamelerinin 13/11/2019 tarihinde elektronik tebligat yöntemiyle tebliğ edilmiş sayılacağı, usulüne uygun olarak elektronik tebligat yapılmış olması karşısında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca 30 günlük dava açma süresi içinde en geç 13/12/2019 tarihinde dava açılması gerekirken bu süre geçirilerek 16/11/2020 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesi olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, tebligatın usulüne uygun şekilde yapılmadığı, şirketin mükellefiyet kaydının terkin edildiği, mükellefiyet kaydı terkin edilen, mükellefiyeti ölmüş birisine teknik olarak e-tebligat yapılamayacağı, bu konuda kanunda ve tebliğde herhangi bir açıklama ve düzenleme bulunmadığı, davanın esas yönden de kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.