Danıştay 4. Daire E.2022/3546 K.2022/7646

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle re'sen tarh edilen 2008/2,3,4,5,6,7,8,9,11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; bir kısım mükelleflerden alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlar yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrası temyiz edilmeyerek, bir mükelleften alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlar ile dava konusu özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına dair hüküm fıkrası ise onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, diğer mükelleflerden alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlara münhasır kaldığı,

olayda, belirtilen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlere göre, düzenlenen faturaların sahte olduğu anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatların belirtilen kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle bozulan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davanın reddine karar verilmesine rağmen aleyhine yargılama giderine hükmedildiği, daha önceki kararda vekâlet ücretine hükmedildiğinden, yeniden hükmedilmemesinin de hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.