Danıştay 4. Daire E.2022/3694 K.2022/8420

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle tarh edilen 2010/1, 9, 10, 11, 12 dönemleri tekerrür uygulamalı vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirket tarafından indirim konusu yapılan vergilerin gerçekten yüklenildiği ve belgelendirme koşullarının yerine getirildiği hususları ispatlanamadığından 2010 dönemine ilişkin katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle davacı şirket adına tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık,

vergi ziyaı cezalarının tekerrür uygulanmasından kaynaklanan kısmına ilişkin olarak ise davacı adına kesilen vergi ziyaı cezalarına tekkerrür hükümlerinin uygulanmasına neden olan ilk vergi ziyaı cezasının 2009/4 dönemine ilişkin olarak kesilen 13.555,92 TL tutarında vergi ziyaı cezası olduğu, cezanın 01/09/2009 tarihinde tebliğ edildiği ve kesinleştiği, davacı adına 2009 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası nedeniyle, 2010/1, 9, 10, 11, 12. dönemlerine ilişkin olup 2014 yılında kesilen dava konusu vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu,

uyuşmazlık konusu ihbarnamelerin tebliğinden sonra 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde değişiklik yapıldığından ve ceza hukukunun genel ilkesi uyarınca lehe olan hükmün uygulanması gerektiğinden tekerrür hükümleri kapsamında artırım tutarın, kesinleşen ilk ceza tutarından fazla olamayacağı, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımlarının 13.555,92 TL tutarına isabet eden bölümünde hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmında hukuka uygunluk görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.