Danıştay 4. Daire E.2022/4589 K.2023/433

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2011 yılında belgesiz mal alım-satımında bulunarak kayıt dışı hasılat elde ettiği, bu hasılat üzerinden şirket ortaklarına kâr payı dağıtımında bulunduğu ve dağıtılan tutar üzerinden tevkifat yapmadığından bahisle re'sen tarh edilen 2012/4 dönemi gelir (stopaj) vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; 2011 yılı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada Mahkemelerince davanın kabulüne karar verildiğinden, uyuşmazlık konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde de hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.