Danıştay 4. Daire E.2022/4892 K.2022/5129

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, gayrimenkul satışından elde edilen gelirinin bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahsile takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2010 yılına ilişkin kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezası ile 2010/10-12 dönemi için geçici vergi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; ticaret sicili gazetesinin incelenmesinden davacı şirketin ticaret sicilinden silinerek ilan edildiği dolayısıyla dava ve taraf ehliyeti bulunmadığından cezalı tarhiyata karşı açılan davanın ehliyet yönünden reddi ile davanın açılmasına sebebiyet verildiğinden yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın ehliyet yönünden reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olan mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği kuralına yer verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde, yargılama giderleri ile ilgili olarak bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "diğer Kanunlardaki yargılama usulü ile ilgili hükümler" başlıklı 447. maddesinde; "mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" kuralına yer verilmiştir.

Bu madde uyarınca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. Maddesinde "Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir." hükmüne yer verildiği görülmüştür.

Dosyanın incelenmesinden; dava ehliyet nedeni ile reddilmesine karşın yargılama giderlerinin davalı idareye yükletilmesine hükmedildiği anlaşılmıştır. Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden temyize konu hüküm fıkrasının " yargılama giderinin aleyhine karar verilen davacıya yüklenmesine" ibaresi eklemek suretiyle düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Buna göre; temyiz incelemesinde düzeltilerek onama kararı verilmesi ancak üzerinde tartışma bulunmayan maddi hata ve yanlışlıklar olması halinde mümkün olabilecektir. Olayda ise mahkemece, davanın ehliyet yönünden reddedilmiş olduğu, ancak idare tarafından Ticaret Sicilinden silinmiş olan şirket hakkında ihbarname düzenlenmesinin hukuka aykırı bir işlem olduğu dolayısıyla, idarenin hukuka uygun olmayan işlem tesisi suretiyle dava açılmasına sebebiyet verdiği görüldüğünden davacı lehine yargılama gideri hükmedildiği, bu hükmün kaldırılarak aksine yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasının ancak kararın temyize konu hüküm fıkrasının bozularak mahkemece yapılacak yargılama ile mümkün bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda ihtilaf konusu olan bu hususta muhakeme yaparak karar verilmesi usul hukukunun gereği olduğundan mahkeme kararının temyize konu hüküm fıkrası yönünden bozulması gerekirken Dairenin düzeltilerek onanması yolundaki kararına katılmıyoruz.