Danıştay 4. Daire E.2022/575 K.2022/3361

Dava konusu istem: Davacının 2010 yılı matrahlarının takdiri amacıyla sevk edildiği takdir komisyonunca belirlenen matrahlar üzerinden re'sen tarh edilen 2010/1 ila 12 dönemleri katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; dava dilekçesinde davacı tarafından yasal defterler ile belgelerin ibraz edebileceği beyan edildiğinden, 29/01/2021 tarihli ara kararla davacıdan ilgili dönem yasal defterleri ile alış ve satış faturaları istendiği, fakat ilgili yılı defter ve belgeleri sunulmadığının görüldüğü,

bu durumda, davacının 2010 yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmemesi nedeniyle hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden indirim konusu yaptığı katma değer vergileri reddedilmek suretiyle davacı adına takdir komisyonu kararları uyarınca re'sen tarh edilen 3 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık, aksi yöndeki istinafa konu Mahkeme kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği leri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 03/11/2021 tarih ve E:2021/1173, K:2021/429 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek, kararın temyizen incelenmesi için Kurulca Dairemize gönderilen dosyanın, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.