Danıştay 4. Daire E.2022/5801 K.2022/9374

Dava konusu istem: Davacı adına 2010/1 ila 12. dönemleri için yapılan vergi ziyaı cezalı KDV tarhiyatları ile 2010 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı adına yapılan cezalı tarhiyatların. Elek. Tur. Ve Oto San. Tic. Ltd. Şti.,. Elek. El. Ve Isı Malz. San. Tic. Ltd. Şti.,. Ele. İlet. San. Ve tic. Ltd. Şti.,. Elektronik Ltd.

Şti., …, …, … tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin olarak, söz konusu mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi tekniği raporlarının olmadığı ve ilgili dönemde davacının anılan mükelleflerden aldığı faturaların gerçek bir mal/hizmet teslimine dayanmadığı hususunun somut olarak ortaya konulamadığı, yetersiz ve eksik incelemeyle, varsayıma dayalı olarak davacı adına mal/hizmet alımına ilişkin faturalar geçersiz sayılarak, bu faturalarda yazılı katma değer vergisi indiriminin kabul edilmemesinde hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.