Danıştay 4. Daire E.2022/6509 K.2022/9419

Dava konusu istem: Davacı tarafından, sahte fatura kullanıldığı ileri sürülerek hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2016/2,3,5,6,9,10,11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının fatura aldığı mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler değerlendirildiğinde düzanlenen faturalanın da gerçek bir mal teslim veya hizmet ifasına dayanmayan sahte fatura olduğu gerekçesiyle adına yapılan cezalı tarhiyatlarda ve bir kısım tahsilat ve ödemelerini banka ve finans kurumları aracılığıyla yapmadığından bahisle 213 sayılı VUK mükerrer 355/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık,

yasa maddesinde belirtilen unsurların bir arada gerçekleşmediğinden bahisle 213 sayılı VUK 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davalı tarafından ileri sürülen iddiaların mahkeme kararın kabule ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların mahkeme kararının cezalı tarhiyatın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği,

213 sayılı VUK mükerrer 355/4 uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının reddine ilişkin hüküm fıkrasının davacının sahte olarak düzenlenen faturalara istinaden yukarıdaki hükümlere aykırı olarak yaptığını ileri sürdüğü ödemelerin, sahte faturalara ilişkin olması ve yine sahte faturaya ilişkin ödemenin banka veya özel finans kurumları aracı kılınarak yapılmasının mümkün olmaması,

Kanun hükmünün gerçek mal ve/veya hizmet alımını temsil eden faturaya ilişkin ödemenin yukarıdaki hüküm uyarınca yapılmaması halinde uygulanabileceği, olayda ise gerçek alımı temsil etmeyen sahte faturaya ilişkin nakit ödeme olduğu dikkate alındığında buna istinaden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davalı idare istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvrusunun kısmen kabulü, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.