Danıştay 4. Daire E.2022/877 K.2022/3409

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2009 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, 2009/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri geçici vergi ve 2010/4 dönemi gelir (stopaj) vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporları ve dosya içeriğinin birlikte değerlendirilmesinden davacının sahte fatura kullanarak maliyetlerini yükselttiğinden vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında ve geçici vergi üzerinden kesilen tek kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, geçici vergi aslında, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tek katı aşan kısmında,

davacının kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ileri sürülen kârını ortaklarına dağıttığına ilişkin inceleme elemanı tarafından yapılmış somut tespit bulunmadığından dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde ve özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.